Rodzinny dom dziecka

Rodzinny Dom im. Serca Jezusa

To praktyczna forma realizacji naszego powołania wynagradzającego. Służymy miłością, opieką i troską wobec dzieci, które z różnych przyczyn nie mogły zaznać ich we własnych domach. Staramy się zapewnić im nie tylko warunki bytowe i materialne, ale także stworzyć przyjazne środowisko, w którym będą czuły się ważne, wartościowe, kochane przez Boga i ludzi i środowisko, do którego będą mogły wracać jak do własnych korzeni.

Nasz dom jest całodobową placówką opiekuńczo-wychowawczą typu rodzinnego

Naszym zadaniem jest zapewnienie opieki i wychowania ośmiorgu dzieciom pozbawionym stale lub okresowo opieki własnej rodziny oraz zaspokojenie ich potrzeb.

Jesteśmy placówką niepubliczną w rozumieniu ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2008 r., Nr 115, poz. 728), współfinansowaną głównie ze środków Gminy Miejskiej Lublin za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie.
Od 2000 r. staramy się realizować nasze cele, zapewniając wychowankom godziwe warunki do tego, by mogli zdrowo wzrastać i rozwijać się w atmosferze zbliżonej do domu rodzinnego, a w przyszłości — odpowiedzialnie podjąć role rodzinne i społeczne.

Rodzinny Dom Dziecka im. Serca Jezusa

Realizowane przez nas działania obejmują:

  • stworzenie atmosfery miłości, bezpieczeństwa i stabilizacji;
  • zapewnienie warunków do prawidłowego rozwoju fizycznego, psychicznego, intelektualnego, społecznego, moralnego i duchowego;
  • zaspokajanie potrzeb dzieci ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb bytowych, zdrowotnych, edukacyjnych, przyjemności i zabawy, kulturalno-rekreacyjnych, wyższych (w tym religijnych);
  • kompensowanie opóźnień, deficytów rozwojowych i szkolnych;
  • łagodzenie i uczenie radzenia sobie ze skutkami straty możliwości wychowania się w rodzinie naturalnej;
  • rozwój zdolności i zainteresowań;
  • wzmacnianie poczucia wartości i godności wychowanków;
  • kształtowanie umiejętności pokonywania trudności życiowych zgodnie z zasadami etyki;
  • wychowywanie do godnego, samodzielnego i odpowiedzialnego życia;
  • kształtowanie umiejętności nawiązywania i podtrzymywania bliskich, osobistych, społecznie akceptowalnych kontaktów z rodziną i rówieśnikami, tak aby łagodzić skutki doświadczania cierpienia i separacji oraz zdobywać umiejętności współżycia i współpracy z innymi;
  • wzmacnianie trwałych i pozytywnych związków dziecka z rówieśnikami i dorosłymi;
  • wzmacnianie więzi między dzieckiem a jego rodzicami.

To, jak będzie wyglądał świat i nasza przyszłość zależy w dużej mierze od tego, jak wychowamy nasze dzieci!

Wierzymy, że dobrze wychowane dzieci wyrosną na dobrych i odpowiedzialnych młodych ludzi. Nasze przekonania staramy się wprowadzać w życie w pracy z naszymi podopiecznymi.

Możesz włączyć się w naszą inicjatywę. Będziemy bardzo wdzięczne za każde wsparcie, które pomoże nam zaspokoić wszystkie potrzeby naszych dzieci, aby mogły one prawidłowo wzrastać zarówno w wymiarze fizycznym, psychicznym, jak i duchowym. Jak nam pomóc?

Rodzinny dom dziecka to główna forma realizacji naszego powołania wynagradzającego w Polsce pełniona w duchu adoracji i posługi miłości najbardziej potrzebującym. Wynagradzamy MIŁOŚCIĄ, tzn. opieką i troską wobec dzieci, które z różnych przyczyn nie mogły zaznać jej we własnym domu. Staramy się zapewnić im nie tylko warunki bytowe i materialne, by mogły wzrastać i rozwijać się, ale także stworzyć przyjazne środowisko, w którym będą czuły się ważne, wartościowe, kochane przez Boga i ludzi, do którego będą mogły wracać, jak do własnych korzeni.
Bóg służy się nami by „chronić sieroty” i „gotować dom dla opuszczonych” (Ps 68). Jakkolwiek nie jesteśmy w stanie zastąpić miłości rodziców, staramy się prowadzić i towarzyszyć naszym dzieciom, jak je zwykłyśmy nazywać, z całą czułością i oddaniem, troszcząc się o ich integralny rozwój. Towarzyszymy im w codzienności życia, dzieląc ich radości i smutki: pierwsze uśmiechy, wypowiedziane słowa, kroki, pierwsze czytanki, litery i zadania, którym trzeba sprostać. Razem z nimi stawiamy sobie także trudne pytania o przeszłość, dorastanie, przyszłość, wiarę… szukając wspólnie odpowiedzi na nie i przygotowując je do dojrzałego życia społecznego i chrześcijańskiego.
I tak, zgodnie z nauką Ojca Założyciela, staramy się pielęgnować powierzone nam dzieci z „roztropną miłością”, ucząc je, że są „przedmiotem nieskończonej miłości Boga, który wobec każdego ma swoje plany dobroci i miłosierdzia”.