Wielki Post z ks. A. Celona

Napisany: 25 lutego 2012 19:16

Wielki Post to czas nawrócenia, w którym wezwani jesteśmy do spojrzenia na życie w perspektywie miłości ofiarującej siebie dla dobra drugiego. „Miłość jest wynagardzaniem”, pisał nasz Założyciel. Jest to więc czas WYNAGRADZANIA, odnowy, by móc na nowo odkryć wartość gestów dobroci i wzajemnej troski. Wzywa nas do tego w swoim Orędziu Papież Benedykt XVI, cytując List do Hebrajczyków: „Troszczmy się o siebie wzajmenie, by się zachęcać do miłości i do dobrych uczynków” (10, 24). Wsłuchane w te słowa chcemy Ci ofiarować zbiór rozważań na każdą Niedzielę Wielkiego Postu, obierając za „przewodnika” Słowo Boże i pisma ks. A. Celony, naszego umiłowanego Założyciela.

Proponujemy tu pewien schemat modlitwy, który może okazać się pomocnym w spotkaniu ze Słowem:

Zaplanuj miejsce i czas spotkania. Niech będzie to miejsce, w którym można się skupić i wyciszyć (np. Twój pokój, Kościół). Zadbaj też o zaplanowanie stałej godziny, w której spotkasz się z Bogiem w Jego Słowie.

Poproś Ducha Świętego, aby Cię prowadził i pomógł Ci otworzyć się na Słowo. Możesz to uczynić własnymi słowami lub korzystając z modlitw, które proponuje Kościół, np. „Duchu Święty, który oświecasz serca i umysły nasze, dodaj mi ochoty i zdolności, aby to spotkanie było dla mnie pożytkiem doczesnym i wiecznym. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Przeczytaj zaproponowany fragment Ewangelii.

Zapoznaj się z komentarzem ks. A. Celony do proponowanego fragmentu.

Powróć do Słowa Bożego i medytuj je, rozmawiając z Bogiem o tym, co Cię dotyka, lub wydaje ci się ważne, czy trudne. Nie bój się odkrywać przed Nim swoich marzeń, tęskot, czy zranień, lecz staraj się powierzać Mu swoje sprawy, pamiętając o obietnicy wyrażonej w Ps 91:”Ochroni Cię swoimi piórami i schronisz się pod Jego skrzydła: Jego wierność to puklerz i tarcza”.

Uczyń konkretne postanowienie na dany tydzień, zgodnie z tym, co dotyka Twego serca lub do czego czujesz się wezwany.

Zakończ modlitwą.

Życzymy Ci, aby ten Wielki Post stał się dla Ciebie czasem odnowienia i odkrywania Bożej miłości, by potem móc nią obdarzać drugiego człowieka.

V Niedziela Wielkiego Postu

„Jeśli ziarno pszenicy, gdy spadnie w ziemię nie obumrze, samo pozostanie; a jesli obumrze, wyda obfity plon” (J 12, 24). Aby uczestniczyć w chwalebnym Królestwie Jezusa, należy wziąć udział z Nim w życiu obecnym, w Jego cierpieniach i umartwieniach, naśladując Go doskonale zwłaszcza w pokorze, ubóstwie i posłuszeństwie.

IV Niedziela Wielkiego Postu

Kto jest w stanie wymienić wszystkie oznaki Bożej dobroci? Dzieło Stworzenia, Odkupienia i Wywyższenia będą zawsze przedmiotem Jego chwały i uwielbienia zarówno w niebie, jak i na ziemi. Będą one przedmiotem uwielbienia Boga, bo On jest dobry. Dobroć jest Jego pierwszym atrybutem a Jego miłosierdzie trwa na wieki.

Tekst do medytacji: J 3, 14-21
Z pism ks. A. Celony:

Jezus przyszedł na świat, by przynieść nam światło. Ludzie jednak ukochali ciemność. Przyszedł nauczyć nas kochać się wzajemnie i pozwolić, by królowała miłość. Ludzie jednak wybają życie w nienawiści.

Jezus jednak wynagradza nasze winy, ofiarując nieustannie Ojcu samego siebie. Ofiaruje siebie w każdym Tabernakulum na ziemi, ale nie tylko samego siebie, lecz również swoje Mistyczne Ciało, jakim jest Kościół. Niezwykła tajemnica, za przyczyną której jesteśmy błogosławieni, pojednani z Ojcem i przeznaczeni na życie wieczne.

Modlitwa na zakończenie:

Ojcze, dziękuję ci za dar Twego Syna, Światłosci świata, i proszę spraw, by z Twoją pomocą cała ludzkość mogła osiągnąć życie wieczne. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

III Niedziela Wielkiego Postu

III Niedziela Wielkiego Postu uświadamia nam, że wszelkie dary natury i łaski pochodzą od Boga. Tylko Jego należy czcić, tylko Jego uwielbiać. To czynił nieustannie Jezus podczas swego ziemskiego życia. Do tego wzywa każdego z nas.

Tekst do medytacji: J 2, 13-25
Z pism ks. A. Celony:

Jezus, mówiąc o Świątyni swego Ciała, odwołuje się do Zmartwychwstania. Mówi nam o godności świątyni, która oznacza podążanie w wierze do życia w pełni łaski poprzez post i umartwienie. Trzeba nam zatem nawrócić się i z całych sił odrzucić złe uczynki.

Panie Jezu, ofiarujemy Ci nasze uczynki, prosząc, by rozwijało się w świecie Twoje królestwo. Przyjmij nasze modlitwy i wynagrodzenie, za tych, którzy nie pozwalają, aby Twoje królestwo prawdy, sprawiedliwości, miłości i pokoju zwyciężyło.

Adorujemy Cię, Panie Jezu, słodki gościu dusz naszych, dziękując za Twoją obecność, która niesie radość, pozwala nam obcować z Tobą i umacnia nas w czynieniu dobra.

Panie Jezu, pociesz nas, prosimy, w naszych udręczeniach, ubogacaj nas Twymi darami, aby nasze dusze były godną Ciebie świątynią. Amen.

Modlitwa na zakończenie:

Boże, żródło wszelkiego miłosierdzia i dobroci, Ty nam wskazałeś jako lekarstwo na grzechy post, modlitwę i jałmużnę, przyjmij nasze pokorne przyznanie się do przewinień, które obciążają nasze sumienia, i podźwignij nas w swoim miłosierdziu. Amen.

II Niedziela Wielkiego Postu

„To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie” (Mk 9, 7). W drugą Niedzielę Wielkiego Postu kontemplujemy tajemnicę Przemienienia Pańskiego, a w niej, wielką miłość Ojca Niebieskiego, który daje nam swojego Jednorodzonego Syna jako Zbawiciela i Odkupiciela.

Tekst do medytacji: Mk 9, 2-10

Z pism ks. A. Celony:

Podczas przemienienia Jezusa na Górze Tabor, z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”. Słuchajmy więc chętnie Jego słów. On jest naszym Przyjacielem, naszym Odkupicielem, Ojcem dla tych, którzy skruszeni zwracają się do Jego Serca.

Z wiarą przyjmujmy Jego obecność w Najświętszym Sakramencie, a kiedy otrzymujemy Komunię Świętą, pamiętajmy słowa wypowiedziane przez Ojca: „To jest mój Syn umiłowany”. Chciejmy odpowiedzieć na Jego miłość i ofiarujmy Mu siebie.

Modlitwa na zakończenie:

Jezu, mój umiłowany Odkupicielu, pozwól, abym mógł zjednoczyć się z Twoim: „Oto przychodzę”. Przez ręce Niepokalanej Maryi ofiaruję Tobie całego siebie. Zechciej mnie przyjąć. Pragnę się oddać Tobie w całej pełni, z wolnej woli i z radością serca. Niech ten mój dar, stanie się radością Twego Serca, dla szerzenia Twojej chwały, zwycięstwa Kościoła Świętego i zbawienia wszystkich dusz. Amen.

I Niedziela Wielkiego Postu

Tekst do medytacji: Mk 1, 12-15

Z pism ks. A. Celony:

Ewangeliści opisują, że zaraz po orzymaniu przez Jezusa chrztu z rąk Jana Chrzciciela, kiedy to Duch Święty w postaci gołębicy zstąpił na Niego i dało się słyszeć głos z Nieba: „Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie” (Mt 3, 17), Jezus pod wpływem tego samego Ducha udaje się na pustynię, gdzie zostaje poddany próbie i kuszeniu.

Pokusa, próba, jest tajemnicą, którą winniśmy starać się zrozumieć nie z ciekawości, ale w postawie adoracji i pokory. Sobór Trydencki poucza, że Bóg nas zbawia, ale w taki sposób, iż dzieło zbawienia jest zarazem darem Jego miłosierdzia, jak i zapłatą za nasze zasługi.

Jezus przyszedł na ten świat, by odebrać szatanowi władzę, którą posiadał nad rodem ludzkim, i dać nam siłę do zwyciężania wszystkich sztańskich pokus.

Adorujmy więc naszego Boskiego Mistrza w tej walce z mocami ciemności i uczmy się do Niego jak wynagradzać i zwyciężać.

Człowiek po grzechu oddalił się od Boga i stał się niejako „dziki”. Jezus udaje się na pustynię i żyje tam ze zwierzętami, by wynagradzać „dzikie” postępowanie ludzi. Jak wielki musiał być ból Jego Serca w patrzeniu na zwierzęta pustynne uległe i posłuszne Jego woli, podczas gdy ludzie, obdarzeni rozumem, uczynieni na obraz Boży, opierali się i buntowali przeciwko swojemu Stwórcy…

Kontemplujmy pokutującego Jezusa w duchu wynagradzania za grzechy całego świata.

O Jezu, dziś Twoją pustynią jest Tabernakulum. Jaki smutek przynosi widok teatrów, kin i innych miejsc rozrywki pełnych ludzi, a Twe kościoły puste! I Twoja ciągła obecność, w dzień i w noc, w świętym Tabernakulum, bez towarzyszy a często nawet ze zgaszoną wieczną lampką! Cóż czynisz wówczas Jezu? Wiem, domyślam się! Czynisz to samo, co na pustyni: kochasz, uwielbiasz, okazujesz cześć Ojcu, dziękujesz Mu i wynagradzasz … za nas!

Modlitwa na zakończenie:

Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy przez doroczne ćwiczenia wielkopostne postępowali w rozumieniu tajemnicy Chrytusa i dzięki Jego łasce prowadzili święte życie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Tagi:

modlitwy Wielki Post

Wyszukiwarka

Wielki Post z ks. A. Celona